ร่าเริง


อย่างนี้แหละชีวิต

ต้องการเพลงใหม่ๆ ใช่มั้ย คลิกที่นี่

ทุกเสียงกระซิบที่ยังอ่อนล้า
ทุกๆ เรื่องราวที่ผ่านเข้ามา ในยามค่ำคืนที่เธอมองหา
ไขว่คว้าความสุขใด ขอให้เป็นฉันที่ได้เอื้อนเอ่ย
ขอให้เป็นดั่งเช่นคำเฉลยที่ผ่านมา และได้พบกัน

ขอให้บทเพลงที่ฉันร่ำร้อง
เป็นท่วงทำนองที่สอดคล้องไป
กับช่วงเวลาที่เธอเสียใจ เก็บฉันไว้เถิดหนา
ขอให้เป็นฉันที่ได้เอื้อนเอ่ย
ขอให้เป็นดั่งเช่นคำเฉลยที่ผ่านมา และได้พบกัน

ให้ฉันเป็นบทกวียามนิทรา
ส่งเธอขึ้นไปบนฟ้า ให้เธอฝันสวยงาม
จากนี้จะผ่านเรื่องราวใดๆ ก็ตาม
สิ่งที่ยังเป็นคำถาม สิ่งนั้นจะผ่านและพ้นไป

ทุกเสียงกระซิบที่ยังอ่อนล้า
ทุกๆ เรื่องราวที่ผ่านเข้ามา ในยามค่ำคืนที่แสนเว้งว้าง
ไขว่คว้าความสุขใด ขอให้เป็นฉันที่ได้เอื้อนเอ่ย
ขอให้เป็นดั่งเช่นคำเฉลยที่ผ่านมา และได้พบกัน

ให้ฉันเป็นบทกวียามนิทรา
ส่งเธอขึ้นไปบนฟ้า ให้เธอฝันสวยงาม
จากนี้จะผ่านเรื่องราวใดๆ ก็ตาม
สิ่งที่ยังเป็นคำถาม สิ่งนั้นจะผ่านไป

ให้ฉันเป็นบทกวี ที่สวยงาม
ส่งเธอขึ้นไปบนฟ้า ความอ่อนล้าจงจากเธอ
จากนี้จะผ่านเรื่องราวใดๆ ก็ตาม
สิ่งที่ยังเป็นคำถาม สิ่งนั้นจะผ่าน
ทุกๆ ข้อความ สิ่งนั้นจะผ่านและพ้นไป

ขอให้เป็นฉันที่ได้เอื้อนเอ่ย
คำเฉลยที่ผ่านมา

เพียงบทกวี หากเธอเป็นเรื่องราวที่ดีให้เราก้าวไป
หากเธอเป็นความสวยงาม สว่างแสนไกล
จะอย่างไรฉันนั้นก็จะรอ

ให้ฉันเป็นบทกวี ที่สวยงาม (สวยงาม)
ส่งเธอขึ้นไปบนฟ้า ความอ่อนล้าจงจากเธอ
จากนี้จะผ่านเรื่องราวใดๆ ก็ตาม
สิ่งที่ยังเป็นคำถาม สิ่งนั้นจะผ่าน
ทุกๆ ข้อความ สิ่งนั้นจะผ่านและพ้นไป

แสนนานสักเท่าไร ฉันยังเฝ้าคอย
สิ่งนั้นจะผ่าน ทุกๆ ข้อความผ่านไป

♥•การเดินทางความรัก•♥
"การเดินทางความรัก"
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน
ทั้งความสุข ความเศร้า ความรู้และอื่นๆ รวมทั้งความรัก
วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่า เกาะกำลังจะจม
ดังนั้นทั้งหมดจึงเตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ
ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ
ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย
เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้วความรักจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือ
ความรวยแล่นเรือผ่าน ความรวยตอบว่า...
“ไม่ได้หรอกฉันรับเธอไม่ได้ เพราะเรือฉันน่ะ เต็มไปด้วยทองและเงินแล้วมันไม่มีที่ให้คุณ”
ความรักจึงตัดสินใจจะถามความเห็นแก่ตัวซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วยเรือลำงาม
“ความเห็นแก่ตัวช่วยฉันด้วย”
“ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรักคุณน่ะเปียก อาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย”
ความเศร้าได้พายเรือผ่านมา
ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก
ความเศร้าตอบว่า
“โอ้ความรักฉันกำลังเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ”
ความสุขได้ผ่านความรักไปเหมือนกัน
แต่เขาไม่ได้ยินแม้เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือของความรัก เพราะมัวแต่กำลังสุข
ทันใดนั้นมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา “มานี่ความรักฉันจะรับคุณไปเอง”
เสียงนั้นเป็นของคนแก่คนหนึ่ง
ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมากจนลืมถามชื่อว่าใครเป็นผู้ใจดีคนนั้น
เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง คนแก่ก็จากไปตามทางของเขา
ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืมถามชื่อคนแก่คนนั้นความรักจึงถามความรู้และคนแก่คนอื่นๆ
“ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน” ความรู้ตอบว่า “เวลา”
ความรัก “แต่ทำไมเวลาจึงช่วยฉันล่ะ ?”
ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตัวเอง แล้วตอบความรักว่า
“ก็เพราะว่ามีเพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่าความรักยิ่งใหญ่แค่ไหนน่ะสิ”

คนเราเกิดมา..
มีบางสิ่งบางอย่างมากมาย..
ที่ไม่เหมือนกัน..

แม้บางครั้งเกิดมารูปร่างหน้าตาเหมือนกัน..
แต่ความรู้สึกนึกคิดไม่เหมือนกัน..
จนยากแก่การทำความเข้าใจ..

ต่างคน..ต่างคิด..ต่างจิต..ต่างใจ..
ต่างคน..ต่างทำ..ต่างเรื่อง..ต่างราว..
ต่างคน..ต่างพูด..ต่างคิด..ต่างกัน..
แตกต่างเหล่านั้น..ยากแก่การเข้าใจ..

เหมือนดังอุปมา..
ที่ยกขึ้นเป็นตัวอย่างให้เห็นอย่างชัดเจนว่า..

หน้าบ้าน..
บ่งบอกความสวยงามของบ้าน..
แต่ไม่ได้บ่งบอกถึงความงดงามในจิตใจของผู้อยู่อาศัย..

หน้าปกหนังสือ..
บ่งบอกความสวยงามของหนังสือ..
แต่ไม่ได้บ่งบอกถึงความงดงามในเนื้อหาของหนังสือ..

หน้าตา..
บ่งบอกความหล่อ-ความสวยงามของคน ๆ นั้น..
แต่ไม่ได้บ่งบอกถึงความงดงามในจิตใจของคน ๆ นั้น..

เพราะต่างจิต..ต่างใจ..
ต่างความคิด..
ต่างอารมณ์และความรู้สึก..

เพราะคนเหมือนกัน...แต่ทำไม่เหมือนกัน..
เพราะคนเหมือนกัน...แต่พูดไม่เหมือนกัน..
เพราะคนเหมือนกัน...แต่คิดไม่เหมือนกัน..